Je leeft.
Maar vanbinnen voel je je alleen.
Als rouw, verlies en eenzaamheid elkaar ontmoeten.
Wat is verborgen eenzaamheid?
Verborgen eenzaamheid komt vaker voor dan je denkt. Alleen niet iedereen herkent het of weet dat het zo heet.
Aan de buitenkant 'leef' je. Maar vanbinnen voelt het anders.
Er is onrust. Leegte. Een gemis.
En hoewel jij er bent voor anderen, is er niemand écht voor jou.
Eenzaamheid komt voort uit gevoelens van rouw. Ontstaan door het overlijden van een dierbare, verlies van gezondheid, een relatiebreuk of een toekomst die anders is dan gehoopt en verwacht.
Iets houdt je bezig. Iets wat een ander niet weet of begrijpt. Misschien durf je het niet te vertellen. Uit schaamte, of bang wat de ander ervan vindt. Of omdat het geheim is.
Is er niemand meer die écht naar je wilt luisteren.
Je hoeft niet te wachten tot je volledig vastloopt.
Je mag eerder voor jezelf kiezen.
Wat veel vrouwen niet weten
Veel vrouwen rouwen dan ook zonder te beseffen dat ze rouwen. En voelen zich diep vanbinnen alleen. Want onder dat niet-gevoelde verlies ontstaat langzaamaan afstand.
Eerst van je verlangens. Dan van je gevoel. En uiteindelijk van jezelf.
Verborgen eenzaamheid gaat zelden over het ontbreken van mensen. Het gaat over het ontbreken van échte verbinding.
En vaak begint die verwijdering niet bij anderen, maar bij jezelf. Je raakt jezelf kwijt.
→ In volhouden
→ In sterk moeten zijn
→ In aanpassen
→ In zorgen
En hoe langer je over je eigen gevoel heen stapt, hoe stiller je binnenwereld wordt. Tot je denkt:
“Is dit het nou?”
Wat jij nodig hebt is vertragen, voelen. Erkennen wat er werkelijk speelt. Om opnieuw met jezelf in verbinding te komen. In mijn begeleiding bied ik je hiervoor verschillende mogelijkheden aan.
Wat andere vrouwen mij vertellen
- “Ik wil niemand tot last zijn met mijn gevoelens.”
- “Misschien stel ik me gewoon aan.”
- "Ik vraag me wel eens af: wie luistert er nou écht naar mij?"
- “Ik voel me zo alleen, zelfs in mijn relatie.”
- “Ik heb toch alles? Waarom voel ik me dan zo ongelukkig?”
- "Van buiten zie je niets maar van binnen is het een puinhoop."
- “Is dit het nou?” Wil ik op deze manier wel oud worden?"
- “Ik mag niet klagen, maar ik voel me niet echt happy.”
- “Ik mis iets… maar ik kan niet goed zeggen wat.”
- “Ik weet niet goed meer wat ik zelf wil.”
- "Ik kan nou niet zeggen dat ik een heel leuk leven heb."
- “Ik vertel niks omdat ik bang ben wat anderen ervan vinden.”
Waarom je dit serieus mag nemen
Een gevoel van (verborgen) eenzaamheid brengt serieuze gezondheidsrisico's met zich mee. Zowel fysiek als mentaal. Het verhoogt de kans op o.a. hart- en vaatziekten, dementie, burn-out, depressie en angststoornissen.
Daarnaast kan het leiden tot een verzwakt immuunsysteem, slaapproblemen, diverse verslavingen (o.a. eten, drinken, roken) en ander ongezond gedrag.
Misschien loop je zelfs al te dokteren met ‘onbegrepen klachten’.
Een gevoel van eenzaamheid overkomt je, daar kies je niet zelf voor. Het is een signaal van je brein. Net zoals je brein aangeeft dat je honger of dorst hebt.
Het is een signaal dat je innerlijke kompas uit beeld is geraakt.
Jij je niet meer voldoende verbonden voelt. Met anderen. Maar vooral met jezelf. En dat is de basis waar jij wat aan kan doen: eerst de verbinding met jezelf herstellen 🧡