Ik voel me alleen,
ook al heb ik mensen om me heen.

 

Wie is er voor jou?

Je hebt een vol leven. Een gezin, vrienden, collega's.

Een agenda die nooit leeg is.

En toch is er dat gevoel, een leegte die je moeilijk kunt uitleggen. Een stilte vanbinnen die niemand ziet.

Je zegt er niets over.

Want hoe leg je uit dat je je alleen voelt, terwijl er aan de buitenkant niets te klagen valt?

Dus ga je door.

Je zorgt. Je bent er voor iedereen.

Maar wie is er voor jou?

"Ik heb toch alles? Waarom voelt het dan zo leeg?"

Als die vraag bij jou opkomt, hardop of alleen in gedachten, dan is er een naam voor wat jij ervaart: verborgen eenzaamheid.


Herken jij dit?

Wat andere vrouwen mij vertellen

  • “Ik voel me zo alleen, zelfs in mijn relatie.”
  • “Ik heb toch alles? Waarom voel ik me dan zo ongelukkig?”
  • “Ik wil niemand tot last zijn met mijn gevoelens.”
  • “Misschien stel ik me gewoon aan.”
  • Is dit het nou?” Wil ik op deze manier wel oud worden?"
  • “Ik mag niet klagen, maar ik voel me niet echt happy.” 
  • “Ik weet niet goed meer wat ik zelf wil.”
  •  "Ik kan nou niet zeggen dat ik een heel leuk leven heb."

Dit zijn geen kleine dingen. Dit zijn signalen. Van een binnenwereld die om aandacht vraagt.


Wat is verborgen eenzaamheid?

Verborgen eenzaamheid is niet hetzelfde als alleen zijn. Het gaat niet over het aantal mensen om je heen, het gaat over het missen van echte verbinding.

Met anderen.

En vaak: met jezelf.

Het sluipt binnen. Als vermoeidheid. Als onvrede. Als het gevoel dat je functioneert maar niet echt leeft.

Veel vrouwen herkennen het pas als ze er een naam voor horen.

En dan valt er iets op zijn plek.


Verborgen eenzaamheid verdwijnt niet door volhouden. Ze vraagt om erkenning.

Om ruimte. Om opnieuw verbinding met jezelf.


Waarom begint het vaak bij verlies?

Bijna altijd heeft verborgen eenzaamheid een begin. Een moment, of een reeks momenten, waarop iets verschoof. Het overlijden van iemand. Een scheiding. Kinderen die het huis verlieten. Verlies van gezondheid, werk of wie je dacht te zijn.

Rouw is niet alleen het verdriet om een overlijden. Rouw ontstaat bij elk verlies van iets wat betekenis voor je had.

En wanneer dat verlies geen ruimte heeft gekregen om gevoeld te worden, omdat je door moest, sterk moest zijn, of omdat niemand het begreep, schuift het naar de achtergrond.

Maar het verdwijnt niet. 

Het wordt afstand.

Eerst van je verlangen. Dan van je gevoel. En uiteindelijk van jezelf.

Wat jij nodig hebt is vertragen. Voelen. Erkennen wat er werkelijk speelt. Om opnieuw met jezelf in verbinding te komen.


Waarom gaat dit gevoel niet vanzelf over?

Eenzaamheid is geen stemming. Het is een signaal van je brein, net als honger of dorst. Het zegt: jouw innerlijke kompas is uit beeld geraakt. Jij voelt je niet meer voldoende verbonden.

Met anderen, maar vooral met jezelf.

Langdurige verborgen eenzaamheid heeft ook een bewezen impact op je gezondheid. Het verhoogt het risico op slaapproblemen, burn-out, angstklachten en een verzwakt immuunsysteem.

Niet als straf, maar als gevolg van een systeem dat te lang onder spanning heeft gestaan.

Je hoeft niet te wachten tot je volledig vastloopt. Je mag eerder voor jezelf kiezen.


Wat kun je doen als je je eenzaam voelt?

De eerste stap is herkenning. Benoemen wat er speelt, voor jezelf, zonder oordeel. Dat is waar dit begint.

Echte verandering ontstaat niet door harder je best te doen of alles te analyseren. Ze begint bij opnieuw verbinding maken. Met je gevoel. Met je waarden. Met wat jouw lijf je al langer probeert te vertellen.

Dat is precies waar ik je bij begeleid, als Rouw- en Verliesbegeleider en Specialist Eenzaamheid bij De blije bovenkamer.



Gratis werkboek: "Is dit het nou?"

Download het gratis werkboek en ontdek in vier stappen of wat jij ervaart verborgen eenzaamheid is. En wat voor jou de eerste beweging vooruit kan zijn.


Je hoeft niet te wachten tot je volledig vastloopt. Je mag eerder voor jezelf kiezen.


Wie begeleidt je?

Ik ben Mariette Straver.

Rouw- en Verliesbegeleider en Specialist Eenzaamheid bij De blije bovenkamer. Ik begeleid vrouwen van 40–60 jaar die sterk lijken aan de buitenkant, maar vanbinnen een leegte voelen. 

Ik doe dit niet alleen vanuit opleiding.

Ik doe het omdat ik van vroeger weet, hoe het voelt om jezelf kwijt te zijn.

Sterk aan de buitenkant, stil van binnen. En hoe het is als niemand het ziet.

Opnieuw verbinden vormt de kern van mijn begeleiding. 

Bij De blije bovenkamer bied ik een plek waar jij mag zijn met alles wat je voelt. Ik nodig je graag uit voor een gratis kennismakingsgesprek om te zien wat ik voor je kan betekenen. 


Klaar voor een eerste eerlijke stap?

Een gratis (telefonisch) kennismakingsgesprek van 30 minuten. Geen verplichtingen, gewoon samen kijken wat er speelt en of ik iets voor je kan betekenen.


Waarom je dit serieus mag nemen

Een gevoel van (verborgen) eenzaamheid brengt serieuze gezondheidsrisico's met zich mee. Zowel fysiek als mentaal. Het verhoogt de kans op o.a. hart- en vaatziekten, dementie, burn-out, depressie en angststoornissen.

Daarnaast kan het leiden tot een verzwakt immuunsysteem, slaapproblemen, diverse verslavingen (o.a. eten, drinken, roken) en ander ongezond gedrag. 

Misschien loop je zelfs al te dokteren met ‘onbegrepen klachten’.

Een gevoel van eenzaamheid overkomt je, daar kies je niet zelf voor. Het is een signaal van je brein. Net zoals je brein aangeeft dat je honger of dorst hebt.

Het is een signaal dat je innerlijke kompas uit beeld is geraakt.

Jij je niet meer voldoende verbonden voelt. Met anderen. Maar vooral met jezelf. En dat is de basis waar jij wat aan kan doen: eerst de verbinding met jezelf herstellen 🧡


Blijer leven kun je leren, ook als jij je diep vanbinnen alleen voelt. 


Wat anderen over mij zeggen