Je bent niet alleen.
Je functioneert. Je lacht. Je regelt. Je hebt voldoende mensen om je heen. Misschien een partner. Kinderen. Vriendinnen. Collega’s.
En toch, diep vanbinnen voel je je alleen. Er is afstand. Leegte. Gemis. Je praat er met niemand. Omdat je je schaamt. Of bang bent wat anderen ervan vinden.
En niemand kan aan je zien dat jij je zo voelt. Want verborgen eenzaamheid laat zich niet zien aan de buitenkant.
Wat veel vrouwen niet weten
Veel vrouwen rouwen zonder te beseffen dat ze rouwen. En voelen zich diep van binnen alleen. Want onder dat niet-gevoelde verlies ontstaat afstand. Eerst van je verlangens. Dan van je gevoel. En uiteindelijk van jezelf.
Verborgen eenzaamheid gaat zelden over het ontbreken van mensen. Het gaat over het ontbreken van échte verbinding. En vaak begint die verwijdering niet bij anderen, maar bij jezelf. Je raakt jezelf kwijt
→ In zorgen
→ In aanpassen
→ In sterk moeten zijn
→ In volhouden
En hoe langer je over je eigen gevoel heen stapt, hoe stiller je binnenwereld wordt. Tot je denkt:
“Is dit het nou?”
Wat jij nodig hebt is vertragen. Voelen. Erkennen wat er werkelijk speelt. Om opnieuw met jezelf in verbinding te komen. In mijn begeleiding bied ik je hiervoor verschillende mogelijkheden aan.
Wat andere vrouwen mij vertellen
- “Ik voel me zo alleen, zelfs in mijn relatie.”
- “Ik heb toch alles? Waarom voelt het dan zo leeg?”
- “Ik wil niemand tot last zijn met mijn gevoelens.”
- “Misschien stel ik me gewoon aan.”
- “Ze zeggen dat ik ermee moet leren leven, maar is dit het nou?”
- “Ik mag niet klagen, maar ik voel me niet gelukkig.”
- “Ik mis iets… maar ik kan het niet goed benoemen.”
- “Ik weet niet goed meer wat ik zelf wil.”
Gezondheidsrisico's
Een gevoel van (verborgen) eenzaamheid brengt serieuze gezondheidsrisico's met zich mee. Zowel fysiek als mentaal. Het verhoogt de kans op o.a. hart- en vaatziekten, dementie, burn-out, depressie en angststoornissen.
Daarnaast kan het leiden tot een verzwakt immuunsysteem, slaapproblemen, diverse verslavingen en ander ongezond gedrag.
Misschien heb je er al last van. En anders zit je er niet op te wachten, toch?
Een gevoel van eenzaamheid overkomt je, het is een signaal van je brein. Net zoals je brein aangeeft dat je honger of dorst hebt.
Het is een signaal dat je innerlijke kompas uit beeld is geraakt.
Jij je niet meer voldoende verbonden voelt. Met anderen. Met jezelf. En dat is de basis waar jij wat aan kan doen: eerst de verbinding met jezelf herstellen 🧡